MISTERIJE SURČINAŠuma koja pamti ratove i manastir čija priča traje vekovima

Na prvi pogled, Surčin deluje mirno, ravničarski i svakodnevno. Njegove ulice vode ka aerodromu, njivama, Savi, selima i izletištima, ali oni koji ovaj kraj poznaju malo bolje znaju da se iza te tišine kriju priče koje zvuče gotovo filmski.

Jedna od njih počinje u Bojčinskoj šumi, mestu koje i danas ima posebnu atmosferu. Ova šuma, zaštićena kao spomenik prirode, prostire se na oko 650 hektara i poznata je po retkim biljnim i životinjskim vrstama, među kojima se pominje i orao belorepan.

Ali Bojčin nije samo izletište. Staze kroz šumu vode pored Partizanskih baza, ergele, farme mangulica i etno-kompleksa, pa svaki korak deluje kao prelazak iz sadašnjosti u prošlost. U vreme ratova ova šuma nije bila samo prirodno sklonište, već i prostor koji je čuvao ljude, tajne i strahove jednog vremena. Prema podacima Opštine Surčin, tokom Prvog svetskog rata u šumi su se nalazila skloništa za meštane i vojnike.

Druga velika priča vodi ka Jakovu i manastiru Fenek. Ova svetinja nalazi se u ataru Jakova, u opštini Surčin, na oko 25 kilometara od Beograda, a vezuje se za 15. vek. Na sajtu manastira navodi se da se prvim ktitorom smatra despot Stefan Lazarević, dok se Sveti Brankovići pominju kao drugi ktitori.

Zato Fenek nije samo versko mesto, već i jedan od simbola dubokog istorijskog pamćenja ovog kraja. Njegova tišina, položaj i predanja koja ga prate čine da posetioci često imaju utisak da su zakoračili u neki drugi vek.

Misterije Surčina nisu one iz knjiga o duhovima, već tiše i stvarnije: zašto su baš ova mesta vekovima privlačila ljude, kako su šume čuvale one koji su bežali od nevolje, i koliko priča još leži između Jakova, Progara, Boljevaca i Bojčinske šume?

Možda je baš u tome tajna Surčina. Nije bučan, ne otkriva sve odmah i ne nameće se. Ali ko jednom krene njegovim starim putevima, shvatiće da ovaj kraj ima mnogo više od ravnice - ima pamćenje, predanja i mesta koja i danas bude radoznalost.